TSO C18
CHARMAINE POV
“Adrian… t-tumigil ka muna…” Wika ko habang pinipigilan ang kanyang kamay. marami kasing tao ang dumadaan sa gilid ng kanyang kotse baka kasi makita kami.
“Why?” Kunot-noo niyang tanong habang inamoy ang kanyang kamay. hindi ko naman napigilan na mamula dahil sa ginawa niya.
“‘Di mo ba nakikita? ang daming tao oh?” Napatingin naman siya sa gilid ko at bigla nalang binuhay ang makina.
“Teka! saan tayo pupunta?” Tanong ko sa kanya.
“Sa langit.” Ngisi niyang wika nang lingunin niya ako.
“Umayos ka nga Adrian!” Irap kong wika sa kanya habang binaling ang aking mukha sa bintana nitong kotse. napakagat din ako sa aking labi dahil hindi ko mapigilang ma-excite sa sinabi niya.
Siguro baliw na ako, dahil kahit ‘yon lang ang sinabi ni Adrian ay namamasa na agad ang p*kp
