Ela'nın Anlatımından;
Zorla gönderdiğim Mert'ten sonra kendimi eve attım. Dışarısı gerçekten soğuktu. Kızlarda peşimden içeri geldiğinde, direkt üzerlerimizi değiştirip pijamalara sığınmıştık. Buse sobaya odun atarken, bende kahveleri hazırlamaya başladım. Burcu kahvenin yanına ne zaman aldığını bilmediğim çikolataları hazırladıktan sonra, herkes kendini bir koltuğa attı.
Kahvemi elime alıp üzerime çevrilmiş iki çift göze 'ne var' dermişçesine başımı salladım. İkiside aynı anda derin bir nefes alıp;
"Anlatsana kızım!" diye bağırdığında, şaşkınca birbirlerine bakıp kahkaha attılar. Bu halleri benimde gülmeme sebep oldu. Sakinleştiklerinde dik dik bana bakıyorlardı. Olanlardan kaçamayacağımı anladığımda, aramızda geçen konuşmayı hatırlayıp yüzüme bir gülümseme yerleştirdim.
"Ya işte ban
