Ela'nın Anlatımından;
Mert'in gidişinin ardından üç gün olmuştu. Telefonla konuşmak dışında ne onu, ne de timdekileri görmüştüm. Bir kaç dakika içinde kurdukları plandan bahsetmemeye özen gösteriyordu. Bir bildikleri vardır diye düşünüyordum. Ama artık canıma tak etmek üzereydi. Devamlı dışarıda depresif, üzgün, terk edilmiş biri gibi gezip duruyordum.
Bu halimin çocuklarda farkına varmış olmalı ki, beni mutlu etmek için resimler çiziyorlar, şiirler yazıyorlar, hatta saçma sapan tiyatro gösterileri bile sergiliyorlardı. Gelişimleri beni o kadar mutlu ediyordu ki onlara ayak uydurmaya çalışıyordum. Şu üç günde köydeki kadınlardan, bir çok şey öğrenmiştim. Onlarla oturup yufka açtım. Koca kazanla yemekler yapıp köylülere dağıttım. Onlara bilmedikleri tatlıları öğrettim.
Bu sırada Sirac
