Ela'nın Anlatımından;
Burcu herkesi içeri almış, Mert'le ikimizin tek kalması için alan sağlamıştı. Onu sağ salim gördüğümde duygularıma yenik düşmüştüm. Kafamın içinde onu gördüğüm an sakin kalmak vardı. Ama duygularıma yenik düşüp boynuna sarılmıştım. Tim ne kadar konuşmak istesede, sanki bizden bir şey duymadan ağzını açmamaya yemin etmiş gibiydi.
Ağrı'nın soğuğu kendini belli ederken, vücudumun anlık titredi. Mert üzerinde ki ceketi çıkartıp omuzlarıma attı. Ellerim ceketi tekrar ona uzatırken;
"Üşüyeceksin giy şunu. Hem üzerimde ceketim var benim." dedim sitemle. Mert;
"Ben iyiyim..." deyip derin bir nefes aldı. "Sana verdiğim süre doldu. Artık bir şeyleri konuşmamız gerek." dedi. Başımla onu onaylarken, konuşmaya nereden başlayacağım hakkında en ufak fikrim yoktu.
"Evet... " de
