"KARDEŞLER!"
O günün akşamında Neslişah, Karahan’ın telefonunu İnci aracılığıyla göndermişti. Zaten Karahan’ın balkona tırmanıp odasına girmesinde de Hurşit’le iş birliği yaptığını itiraf etmişti İnci. Akşam vakti konaktan çıkmak kolay değildi ama İnci bir yolunu bulmuştu. Dayısı Beşir’e ve anneannesine haber vermemişti; kapıdaki adamlara da “haberleri var” diyerek yalan söylemişti. Bunların hepsini sırf Neslişah için yapıyordu. Abisi bir şey istese yapmazdı bile. Sokak lambasının ışığında köşeyi döndüğünde, bir anda Hurşit’in göğsüne çarpıp durdu. Çünkü Karahan’ın telefonunu vermek için onunla sokağın köşesinde buluşacaktı. Planı basitti: telefonu verip hızla konağa geri dönmek. Elini cebine attığı sırada Hurşit’in arkasından kendilerine doğru yaklaşan birini gördü. Bu, abisi Berkay’dı. Elinde telefo
- Writer
