Kader işte böyle bir şeydi.. Karşılaşılması gerekiyorsa , karşılaşılırdı... Neslişah şaşkınlığını gizleyemese de, diğer yandan dün akşam adam hakkında söyledikleri geldi aklına. Ama aklı almıyordu Karahan Hozankaya olamazdı bu adam. Elini sıkarken yüzüne baktı . Taslağı okuyup bu kadar hızlı görüşmek istediyse. Kesin tepkisini falan ölçüyor olmalıydı. Az daha inanacaktı . Ama karalı bir şekilde salladı elini. Diğer eliyle çantasını sıkmaya devam ederken, her ne kadar rahat görünmeye çalışsa da tedirgin olduğunun farkındaydı Karahan. Koltuğu işaret edip ; "Otur lütfen." dedi. Neslişah, Karahan'ın işaret ettiği koltuğa geçip oturduğunda, Karahan'da karşısına geçti. Neslişah sessizdi. Karahan gözlerini kaçırmadan uzanıp masasının üzerinde duran dosyayı aldı eline. Ve Neslişah'ın önün

