Gündüz ki gezintinin ardından, sahil boyunca adımladı Neslişah ve Karahan. Neslişah'ın gözleri denizin , akşamkine nazaran durgun haline dalmıştı. Karahan ise elini bir saniye olsun bırakmıyordu. Kenardaki dondurmacıyı gördüğünde Neslişah'a dönerek ; "Dondurma?" dedi. Neslişah ise sanki bunu bekliyormuşçasına gülümseyerek salladı başını. Dondurma tezgahına yaklaştıklarında ; "Bir top kavunlu, bir top damla sakızlı istiyorum." dedi Neslişah parmak uçlarında küçük bir kız çocuğu gibi yükselirken. Gözleri hala tezgahtaki rengarenk dondurmalarda geziniyordu. Karahan , dondurmacıya dönüp çevirirken, kendisi de orman meyveli ve Neslişah'ın gözlerini diktiği üzerinde Amalfi yazan dondurmadan istedi bir top. Dondurmalarını alıp yürümeye devam ederlerken , Neslişah'ın elinden tutup koş

