*Her şeyin farkında olan akıl... Bir şeyin farkında değildi.* *** Zorla belinden tutup çektiği kızın neresinden tuttuğunu anlaması pek uzun sürmedi Karahan'ın. Sesinin kısılmasından da belli değil miydi zaten. Neslişah, saten kumaşın üzerinde kayan parmaklarını hissettiği an , elleriyle Karahan'ı ittirdi; "Sana, bana dokunma demiştim!" dedi. Ama Karahan bunun altında kalamazdı. Evet yaptığı kendince de bir hataydı fakat üste çıkmak onun için bir çocuk oyuncağıydı; "O da ne demek? Nikahlı karım değil misin?" dedi dudağının kenarı kıvrılırken. Az önce yaşadıklarından sonra ciddi bir dille cevap verirse tartışmanın uzayacağının farkındaydı. O yüzden onun hesap sormayı unuttuğu şeyi hatırlatmak en iyisi olurdu. Çünkü bu kızın sağı solu belli olmaz kendisine sapık bile diyebilirdi maaza

