*"Söylemese miydim? Hayır , Hayır ! Söylediğim iyi oldu. Off!! Tamam. Söyledin sakin ol! Eyvah! Yüz ifadesi değişti. Güldü mü o? Yoksa 'Biz arkadaş değil miydik?' bakışı mıydı? Biri şu sahneyi durdurup , geri sarsın ... 😢" Ve evren cevabı beklemek üzere sessizliğe büründü... *** Karahan, Neslişah'ın yüzünü avuçlarının arasına aldı ve baş parmaklarıyla yanaklarını okşadı. İçinde verdiği savaştan habersiz. Yumuşak bir ifadeyle bakıyordu gözlerine. Az önceki itirafın ardından hafif öne eğilip , ellerini yüzünden çekmeden yanağına uzun bir öpücük kondurup geri çekildiğinde , dudaklarından bir kaç kelime döküldü; "İhtiyacın olan şeyleri almaya gideceğim." Neslişah, söylediği karşısında şaşkınlığa uğrarken bir den ayakları yerden kesildi ve Karahan onu kucağına alıp, yatağa yatırıp, üzeren

