EP.14
มิลินทักทายผู้เป็นแม่พอหอมปากหอมคอ จองโรงแรมไว้แล้วแต่เลือกที่จะอยู่กับผู้เป็นแม่ก่อน เธอจึงนั่งทำงานในระหว่างที่รอมณีรินทำกับข้าวให้ทานในมื้อเที่ยง
“แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู~ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ทูยู~”เสียงร้องเพลงแทรกขึ้นมาทำให้มิลินไหวตัวด้วยความตกใจ มณีรินถือเค้กเดินเข้ามาหาใกล้ๆด้วยท่าทางยิ้มแย้ม เสียงดังแสบแก้วหูและไม่ตรงคีย์ ลูกน้องของเธออีกสองสามคนปรบมือแทบไม่เข้าจังหวะ แต่โดยรวมครึกครื้นและทำให้เธออุ่นใจได้
“แฮปปี้เบิร์ดดดดด เดย์ แฮปปี้เบิร์ด เดย์ แฮปปี้เบิร์ดเดย์ ทูมีนนนนน”
“แม่กินยาลืมเขย่าขวดป่ะ”
“ไง จำวันเกิดตัวเองไม่ได้เหรอ”
“พอรู้ว่าลูกตัวเองรวยเนี่ย ก็เอาใจใหญ่เลยนะ จะเอาเท่าไรก็บอกมาสิ”
“แล้วแต่มึงจะกรุณาเลย”มณีรินประชดประชัน
“ว่าแล้ว คิดไว้ไม่มีผิด”
“เลิกกระแนะกระแหนกูได้แล้ว จะกินไหมเค้กอ่ะ หรือจะต้องให้ป้อน”มณีรินพ่นลมเบาๆให้เทียนดับ หล่อนจัดการผ่าเค้กและแบ่งใส่
