เสียงคนสนทนากันด้านนอกทำให้มิลินรีบเปิดประตูออกจากห้องแต่งตัว บุคคลที่นั่งคุยกับเตชินท์ตอนนี้คือแม่ของเธอ ซึ่งบอกว่าจะกลับไปตั้งนานแต่ตอนนี้ก็ยังอยู่ มือเรียวคว้าอาหารของชาลี เอาอาหารไปให้ชาลีที่อยู่ในกรง พูดคุยกับชาลีสักเล็กน้อย ก่อนจะเดินมานั่งโซฟาเดียวกับผู้เป็นแม่ที่คุยกับเตชินท์อย่างออกรส
“ยังไม่กลับเหรอแม่”
“รอพามึงไปทำบุญไง”
“ถามจริง? จะไปเล่นหวยก็พูดมา”
“กูจะไปล่ามมึงไม่ให้ยุ่งกับพระกับเจ้า”
“เข้าใจคำว่าพูดเล่นไหมเนี่ย ซีเรียสไปได้” มณีรินจงใจพูดเหมือนว่าเธอจะทำมันจริงๆ
“วันนี้ครบรอบวันตายพ่อมึง”
“อือ”ครางในลำคอเพื่อเป็นคำตอบ พูดถึงเรื่องนี้ทีไรก็หดหู่ เลยไม่อยากจะจำมันอีก หากว่าพ่อของเธอยังอยู่มันคงจะดีกว่านี้ แม่เธอคงไม่ต้องมีแฟนใหม่และเธอจะได้ไม่ต้องอยู่ร่วมกับแฟนใหม่แม่ให้อึดอัดจากการกระทำของเขา
“อือนี่คือเพิ่งจำได้”
“มันลืมไปนานแล้ว”
“ไปเถอะ เดี๋ยวจะมืดค่ำ กูจะไปทำบุ
