ติ๊ง~ ติ๊ง~
มิลินทานไปได้สองสามคำเสียงการแจ้งเตือนข้อความก็ดังขึ้นขัดจังหวะ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิดอ่านแค่การแจ้งเตือนตรงหน้าจอ เป็นข้อความแปลกๆของผู้เป็นแม่ สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะคลิกเข้าไปสนทนาด้วย
NEE: ยังไง (สติ๊กเกอร์สงสัย)
NEE: (ส่งรูปภาพ)
รูปภาพที่ส่งมาเป็นรูปเธอและมาร์ตินในขณะที่มาร์ตินสอนเธอยิงปืนในร้านก่อนหน้า
MEAN: จะทำตัวเป็นปาปารัสซี่ทำไม
NEE: คนไม่ได้เป็นอะไรกันเนี่ยนะ กอดกันกลม?
MEAN: ถูกต้อง
NEE: แถวบ้านกูเรียกผัวเมียแล้วนะ
MEAN: ฉันไม่ใช่คนบ้านเดียวกับแม่
MEAN: ถ้าตินพูดอะไรด้วยไม่ต้องเชื่อนะ ถ้าไม่ได้ออกมาจากปากฉัน แก่แล้วก็อย่าเชื่อคนง่าย
NEE: พูดอะไร แม่กับเขายังไม่เคยคุยกันเลย
คิ้วมนสวยขมวดยุ่งอย่างใช้ความคิด เผลอเงยหน้ามองมาร์ตินจะเอาคำตอบ แต่กลับเห็นว่ามาร์ตินซดน้ำก๋วยเตี๋ยวจนหมดชาม ทั้งที่มันไม่น่ากินได้
“เดี๋ยวก็ตายหรอก”
“มีนต้องรับผิดชอบไง”หยิบกร
