“ทำไมคุณต้องมายุ่งกับชีวิตฉันนักหนา”จู่ๆคนเมาก็โวยวายขึ้นมาทั้งที่ก่อนหน้าเธอสงบลงไปเกือบครึ่งชั่วโมง กระฟัดกระเฟียดตีอีกฝ่ายที่โอบกอดเธออยู่ซึ่งเขาไม่ปล่อยให้ร่างกายของเธอเป็นอิสระ ยิ่งตีเขาก็ยิ่งกอดไว้แน่น
“คิดเหรอว่าคุณจะทำให้ฉันสบายใจได้อ่ะ”
“แต่มีนก็กอดผมนะ”
“แล้วไง อยากทวงบุญคุณเหรอ ทั้งที่ตัวเองเป็นคนทำให้ฉันร้องไห้อ่ะนะ”
“ผมไม่ได้ทำนะ คนที่ทำคือแฟนเก่ามีน”
“คุณทำ คุณบังคับฉัน ถ้าฉันบังคับคุณบ้างคุณจะรู้สึก”
“ผมไม่รู้สึกอะไรนอกจากรู้สึกอยากเอามีน”
กึด!
“โอ๊ยยย มีน!” เธอคว้าท่อนแขนที่โอบรัดเธออยู่มากัดจนจมเขี้ยวก่อนจะพยุงตัวลุกขึ้นอย่างทุลักทุเล สะใจจนหัวเราะเสียงดัง ลืมไปว่าต้องหนีเขาไปนอน ในที่สุดเธอก็ถูกดึงกลับไปนั่งบนตัก
“ขนาดเมายังดุขนาดนี้เลยนะ ฉีดยายัง ผมไม่อยากติดเชื้อมีนนะ”
“คุณว่าฉันเป็นหมาเหรอ!”ตวัดมือตบตีร่างของเขา แม้ตอนนี้เรี่ยวแรงจะเหลือน้อยเต็มที
“ใช่”
“นี
