วันต่อมา
ครืด~ ครืด~
เสียงโทรศัพท์ที่ดังรบกวนปลุกมิลินให้รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา ทันทีที่รู้สึกตัวอาการมึนศีรษะก็เข้าเล่นงานอย่างหนัก เจ็บปวดเนื้อตัวราวกับผ่านการสนามรบมาหมาดๆ
สนามรักชั่วคราวบนเตียงตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นเบียร์ชัดเจน ภาพบทรักหยาบโลนประดังประเดเข้ามาในความทรงจำ เขาเทเบียร์ราดบนตัวเธอแล้วจูบทั่วเรือนร่าง ฉกชิมรสขมของเบียร์บนร่างกายเธออย่างหื่นกระหาย ยังติดตรึงในความทรงจำ คงจะไม่มีใครที่โรคจิตแล้วทำอย่างเขาได้ ดื่มเบียร์ไปด้วยแล้วทรมานเธอไปด้วย คงมีแค่เขาคนเดียว
ร่างบางนอนพลิกไปมาบนที่นอนโดยที่เปลือกตายังปิดสนิท เสียงกรีดครางด้วยความเจ็บปวดของตัวเองในความทรงจำแทนที่ด้วยเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นมาอีกรอบให้ตกใจ มือเรียวควานหามันแต่ก็ไม่พบ
มิลินลืมตาขึ้นมาอย่างยากลำบาก หาที่มาของเสียง พยุงร่างบางลุกขึ้นมานั่งอย่างทุลักทุเล “ไม่น่าดื่มเยอะเลย”มองดูร่างกายตัวเองด้วยความประหลาดใจ มีบางอ
