“เซอร์ไพรส์!”พลุกระดาษถูกดึงออกมาจนมันกระจายไปทั่ว ให้สมกับที่เตรียมการไว้และเนียนที่สุด ตามด้วยการปรบมือสร้างเสียงเฮฮาของมิลิน มาร์ตินหันมามองด้วยสีหน้าเรียบเฉย เธอจึงหยุดการกระทำนั้นทันทีไม่สามารถคาดเดาได้ว่าถูกใจหรือไม่ ทำให้เธอไม่กล้าที่จะร้องเพลงอวยพรวันเกิดต่อ
“มีนทำให้ผมเหรอ”
“ใช่ ชอบป่ะ”
“ไม่ชอบ”เขาตอบด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด ตามด้วยการตบโต๊ะเบาๆแต่ขู่ขวัญอีกฝ่ายได้ดี “ผมไม่ชอบให้ใครมายุ่งที่ห้องทำงาน แล้วยิ่งงัดเข้ามาผมยิ่งไม่ชอบ”
“เซอร์ไพรส์ไง”หัวใจดวงน้อยกระตุกสั่นระรัว กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอ เมื่อเขาไม่สนใจคำแก้ตัวของเธอ เดินดูรอบห้องด้วยความหงุดหงิด ทำสิ่งที่เธอไม่คิดว่าเขาจะทำ เขารื้อพร็อพที่เธอทำไว้ออกหมด แม้เธอจะไม่ได้ตั้งใจทำให้เขาจริงๆ แต่เห็นว่าเขาทำแบบนี้ก็เสียอารมณ์ มันหักหาญน้ำใจของเธอมากๆ
“นิสัยเสีย! นิสัยเสียชะมัดเลย”
“ไม่แพ้มีนหรอก มีนจะได้รู้ว่าการที่เราทำอะไรให
