Ang pag alis ng mag ama ni Via
1328 Words
Episode 17
*VIA*
4am pa lamang ay nagising na siya dahil nag alarm siya, upang ma pag masdan niya ng mabuti ang mga anak niya dahil ito ang huling pag kikita nila at pag sasama, mas mabuti nga na umalis ang mga ito dahil ayaw niyang malaman ng mga ito na malapit na siyang mamatay, kaya hindi na siya tumutol pa na dahil ito ni Rico sa ibang bansa kahit ayaw sana niya pumayag dahil hindi niya kaya na mawala ang mga anak niya...
"Sorry kambal ko kung pumayag ako na umalis kayo dahil yun ang nakaka buti sa inyo mga anak, sana makalimut na lamang ninyo ako dahil hindi na rin ako mag tatagal dito sa mundong ito, dahil ayaw ko kayong makita na hihirapan kayo ng dahil sa akin, kung alam lang sana ninyo kung gaano ko kagusto na mabuhay na kasama kayo, pero wala na eh sabi pa ng doctor ay baka hindi na ako gagaling sakali man na ma epagamot ako".. Sabi niya sa mga ito habang umiiyak at hinahalikan ang mga ito.
Lumabas siya sa kwarto ng mga anak niya, upang pumunta sa kwarto ni Rico dahil gusto din niya itong makita ng sa malapitan dahil matagal na niya itong hindi nakita sa malapit dahil minsan lang ito umuwi dito sa bahay, ng nakapasuk na siya sa silid nito ay masaya siya dahil sa huling araw nito sa pinas ay ma pamasdan niya ito sa malapitan at mahawakan niya ang kamay nito at ma pamasdan ang mukha nito na subrang Gwapo nito kahit tulog pa ito,...
"Ma mimis kita at salamat dahil kahit paano ay alam ko na minahal mo ako noong at naging parti akong ng buhay mo at mga anak natin, sana alagaan mo mabuti ang kambal natin, dahil kahit paano ay hindi ako mag alala sa pag alis niyo at alam ko ito na ang huling pag kikita natin at sana kapag makahanap ka ng ma pangangasawa mo sana yung tangap ang kambal Sabi niya dito ng mahina alam kasi niya na hindi nito marining ang sasabihin niya dahil tulog na tulog ito, bago siya umalis ay humalik muna siya dito sa mga labi nito, na alam niya ito ang hulik halik niya sa taong pinakamahal niya... "Paalam love"... Sabi niya dito at tinawag niya ito sa dating tawagan nila noong masaya pa sila at mahal nila ang isat isa...
Ng nakalabas na siya sa kwarto niyo ay agad siya nag punta sa kusina upang mag hahanda sa pag kain ng mga ito at pinag butihan niya nag pag luluto dahil ito na ang hiling pag luluto sa mag ama niya, kaya kahit hindi pa nga nakaalis ang mga ito ay na papaiyak na lamang siya, dahil hindi niya akalain na mag kaganito ang pamilya niya at ma iwan naman siya ng mga taong mahalaga sa kanya, para naulit lamang ang sakit noong sabay na wala ang mga magulang niya,,,,"Nanay tatay malapit na tayung mag kasamang tatlo sana hintayin ninyo ako diyan, at diyan alam ko na hindi na tayo mag hihiwalay pa kahit kaylan at hindi ko na rin maranasan ang mga sakit na ramdaman ko ngayun",...sabi niya sa isip habang umiyak dahil hindi na niya kayang tiisin pa mabuti nalamang ay tulog pa ang tatlo kaya hindi siya makikita ng mga ito, ng matapus na siyang mag luto ay pumunta muna siya sa silid niya upang mag bihis dahil maya maya ay magising na ang mga anak niya
*RICO *
Nagising siya ng may narinig siyang yapak na mga paa na papalapit sa kanya at alam niya kung sino ito kaya kahit gising na siya ay nag kunwari siyang tulog. ng lumapit ito sa kanya ay hinawakan nito ang mga kamay niya at na rinig niya ang mga sinabi nito...
"Ma mimis kita at salamat dahil kahit paano ay alam ko na minahal mo ako noong at naging parti akong ng buhay mo at mga anak natin, sana alagaan mo mabuti ang kambal natin, dahil kahit paano ay hindi ako mag alala sa pag alis niyo at alam ko ito na ang huling pag kikita natin at sana kapag makahanap ka ng ma pangangasawa mo sana yung tangap ang kambal"...
Sabi nitong mahina sa kanya at naring pa niya na nag paalam ito... "paalam love" kaya muntik na niya itong gusto yakapin pero na tigilan siya ng mga labi nito ay naka dikit sa mga labi niya, hindi man sadya ay ng umalis na ito ay napatulo ang mga luha niya dahil na awa siya dito, pero hindi din nag tagal ay nabalik ang galit niya dito kaya hindi niya ito pinasin ng nakalipas ng mga araw, at bukas ay hindi na niya ito makita pa kahit kaylan. Ng lag tingin niya sa rilo ay malapit na mag alas 8 ay tumayo na siya at nag bihia upang bumaba dahil alam niya nag hihintay ang mga anak niya... Ng malapit na siya sa kusina ay rinig niya ang pag uusap ng mag ina...
"Nay nay pangako ha susunod ka agad doon"... Sabi ni Merry dito habang naka ulo ito sa mesa at katabi ni to ang ina na si Via..
"Oo anak basta i pangako niyo rin sa aking na mavg pakabait kaayo wag niyo pahirapan ang tatay ninyo at ang lolo at lola ninyo",.. Mahabang sabi nito sa mga anak habang na mumula ang mga mata nito sa pag titigil na hindi umiyak...
"Opo nanay hindi po ako maging makulit doon nanay basta sumunod ka agad ha"... Sabi naman ni Mea sa ina nito, hindi na sumagot ang ina nito niyakap na lamang ito ng mahigpit...
"Mahal na mahal kayo ni nanay sana hindi ninyo ako makalimutan mga anak ko, kayo lang ang lakas ko ngayun".. Sabi nito na tuloyang ng umiyak...
"Nanay bakit kayo umiyak"... Sabi ni Merry sa ina habang umiyak na din..
"Dahil mamimis ko kayo ng subra" sagot nito sa mga anak...
"At sakaling hindi agad ako maka sunod sa America anak sa na minsan ay tawagan ninyo ako dahil mamimis ko kayo"... Sabi ulit nito sa kambal nila kaya umiyak na din ang kambal...
Ng matapos na silang kumain ay agad lumabas ang kambal, kaya na iwan silang dalawa..
"Pwede ba dito muna ako tumira. Kahit ilang buwan lang".. Biglang sabi nito sa kanya...
"Oo naman" sagot niya dito pero hindi niya ito tiningnan...
"Salamat wala kasi akong malilipatan pa".. Sabi ulit nito sa kanya...
At ng matapos na siya kumain ay agad na siyang umakyat sa kwarto niya upang mag ligpit ng mga dapat dahil niya mamaya sa pag alis nila.....
Pag sapit nang alas 5 ng hapon ay nakahanda na ang mga gamit nila upang umalis patungo sa airport, dahil nag hihintay na ang mga ma gulang niya doon, at agad naman nag paalam ang mga anak nila sa ina "...
" Paalam nay nay, mahal na mahal kita nay nay, at ma mimi kita".. Sabi ni Merry habang umiyak at nakayakap sa ina habang si Via naman ay lumuhod ito para maging pantay ang taas nito sa mga anak...
"Mamimis din ko kayo" sabi nito habang umiyak na din... "Mea dahil ikaa ang ate sana alagaan mo mabuti si Merry at hindi kayo mag aaway"... Bilin nito kay Mea at tumungo lamang ang anak niya habang umiyak din, ng tumayo ito sa harapan niya ay may binilin ito sa kanya,...
"Sana palakihin mo ng mabuti ang mga anak natin na may takot sa taas"... bilin nito sa kanya at tumungo lamang siya...
"Pwede ba kitang mayakap kahit san dali lamang".. Sabi nito pero hindi pa siya naka sagot at niyakap siya nito nang subrang higpit... "Salamat"... Sabi nito ng bimitiw na ito sa pag yakap sa kanya, ng damating na ang sundo nila ay agad na silang sumakay doon at pinag masdan muna niya sandali ang babae at nag paalam na dito, ng nakating na sila sa airport ay nandoon na ang mga magulang niya nag hihintay sa kanila.....
- Writer
