~Yves~
Nang kaming dalawa na lang ni Mama ang naiwan sa lamesa ay mas lalong tumaas ang pader sa pagitan namin. Wala namang problema sa dila at sa lalamunan ko ngunit kahit anong effort ay walang lumalabas na salita.
Finally, nag-desisyon si Mama na basagin ang katahimikan.
"Anak, sabihin mo kay Mama kung anong problema."
Ipinatong niya ang kanyang kamay sa palad kong nakapatong sa lamesa.
Kaagad ko namang tinabig ito.
"Nag-aalala na ako sa iyo, nak."
Sa mga panahong iyon ay Isang libong salita ang aking pinagpipilian ngunit ang namutawi lamang sa aking bibig ay...
"Ma, minahal mo ba talaga si Papa?"
Kita ko kung gaano namula ang pisngi niya na parang kamatis. Nanlaki rin ang butas ng kanyang ilong.
"Mahal na mahal ko ang Papa mo, alam mo 'yan. Lagi ko pa rin siyang naiisi
