Ipinatong ko ang aking mga kamay sa kanyang mga balikat. Mainit at malambot ang mga ito sa ilalim ng aking mga kamay. Walang sinabi ang jacket na sinusuot ko tuwing tag-ulan.
"Sigurado ka ba tungkol sa kanya? Alam mo ba kung gaano kahaba ang pila ng mga babaeng gagawin ang lahat para makalapit sa kanya ngunit wala siyang napapansin ni isa?"
Mabuti na lamang at hindi ko nasabi 'yung word na desperada dahil she would probably slap my face if I did.
Tumawa siya. "Akala mo ba hindi ko alam?"
Gustong-gusto kong nakikita ang mga ngiti niya dahil lahat ng pagod, takot at aking pangamba ay nawawala kapag nakikita ko siyang masaya kahit na hindi ako ang dahilan ng kasiyahang iyon.
"But today, my heart yearns for his touch. For his whole being."
You'll see it in her eyes. Nakikita ko ang pagma
