Chapter 37 Carl's Kanina pa ako nakikipag ulayaw sa alak kaya ngayon ay tila wala na ako sa huwisyo pero bakit nararamdmaan ko pa din yung sakit? Ang sakit-sakit na tila tuluyan ng mawawala sa akin ang babaeng pinaka mamahal ko. Naagaw ang atensyon ko sa pagtunog ng cellphone ko sa gilid. Nanghihinang inabot ko iyon at saka sinagot. "H-hello.." Wala sa sarili kong sagot sa caller without even knowing who is it. "Are you drunk, Carl?!" Matiim at may gigil sa tono ng ina na siya palang tuamatawag. Napa upo ako ng tuwid at saka nanumbalik ang galit ng maalala ang naging huling usapan ng ina. Hindi ko makakalimutan na dito nagsimula ang lahat-lahat. "I'm busy Mom, call me next time please..." "If this is because of Shaphan then I will hate ger more for this! Ayusin mo ang sarili mo Car

