Mahir
Mira ve o adamın karşılıklı yemek yiyip sohbete dalması artık sabrımı taşırmış, sinirlerimi altüst etmişti. İçimde fırtınalar koparken, duygularımı bastırabilmek için kendimi içkiye verdim. Aslında düşünüldüğü kadar fazla içmemiştim. Yani ayakta duramayacak kadar sarhoş değildim ama içimdeki öfkeyi, kıskançlığı ve çaresizliği artık kontrol edemiyordum.
Sonunda dayanamayıp masadan kalkan Mira’nın peşine düştüm. Hayır, bu böyle olamazdı. O adamın yanında gitmesine, onun sohbetine, gülüşlerine katılmasına izin veremezdim. Adamın yılışık halleri zaten tepemin tasını attırmıştı. Yumruğumu suratına geçirmem en kolayıydı ama Mira’nın vereceği tepkiyi düşündüğümde, onun bana tamamen sırt çevirmesini istemedim. O yüzden en mantıklı çözüm onu buradan kaçırmaktı. Hem adamı dövsem benimle gelm
