Yazar anlatımı...
Gecenin karanlığı, hastanenin loş ışıkları altında yavaşça eriyip sabaha kavuşurken Mahir için bu gece bitmek bilmemişti. Mira, sabaha karşı nihayet rahat bir uykuya dalmıştı ama Mahir için asıl mücadele o zaman başlamıştı. Kendini kontrol altına almaya çalışırken zihni sürekli aynı anları döndürüp durmuş, her kıpırdanışını hatırladıkça içinden geçen hisleri bastırmaya uğraşmıştı. Bu kadar aciz olmamalıydı ama Mira tüm duyuları altüst etmişti.
Yaşanılan o anıları unutmalıydı. Ama nasıl? Mira’nın uyku halinde ona nasıl dokunduğunu, Mahir'in ismini sayıklaması, nasıl huzur içinde kıvrıldığını, hatta istemeden de olsa onu nasıl zor bir duruma soktuğunu aklından çıkaramıyordu.
"Düşünme, Mahir, düşünme." Ama ne kadar kendine telkinde bulunsa da vücudu ve zihni ayrı diller
