Mahir
"Mira, yanlış anladın. Bekle lütfen!"
Karşısına dikilmiş, gözlerinin içine bakarak gördüğü şeyin gerçekten bir yanlış anlaşılma olduğuna inanmasını istemiştim. Ama o bana tek bir saniye bile bakmadı. Gözlerinde derin bir hayal kırıklığı vardı.
"İzninizle, Mahir Bey."
Ses tonu sert, mesafeli ve soğuktu. Kalbime bir buz kütlesi oturdu sanki. Beni silmiş gibiydi. Arkasını döndü, hiç duraksamadan çıktı gitti.
Oysa…
Oysa sadece kazadan sonra dinlenemediğim için başım ağrıyordu. İki gündür bu ağrıyla uğraşıyordum ve bu yüzden kuzenim Ayşe'yi bana yardım etmesi için yanıma çağırmıştım. O benim kardeşim gibiydi. Mira'nın gördüğü şey ise… sadece korkunç bir yanlış anlaşılmadan ibaretti.
Başım zonklarken Ayşe’ye boynumu biraz ovmasını rica etmiştim, hepsi bu. Ama Mira’nın gözlerindeki
