Yazar anlatımı...
Mahir’in gözleri, Mira’nın omuzundaki dikiş izine takılı kaldı. Önemsiz bir şey sanmıştı önce. Belki çocukluktan kalma bir yara, belki ufak bir kazanın iziydi. Ama Mira’nın ağzından dökülen kelimeler, üzerine tonlarca ağırlıkla çöken bir yük gibi sırtına bindi.
"Kaza mı?"
Sesinin ne kadar kısık çıktığını fark etmedi bile. O an nefes almayı bile unutmuştu. Parmakları farkında olmadan avucuna kenetlenirken soğuk soğuk terlediğini farketti, içinde kabaran duyguları bastırmaya çalıştı. Asansörün metal duvarına hafifçe yaslandığında, bir anlığına yerin ayağının altından kaydığını sandı. Asansör kırılıp yere çakılsaydı bu kadar fazla canı yanmazdı.
O gece…
Gözlerinin önüne, unutmaya çalıştığı ama hafızasından asla silinemeyen o anlar hücum etti. Karanlık bir yol, fren sesl
