“Mamita!!!!!” malakas na sigaw ni Dahlia ang gumising sa amin.
Isang linggo na ang lumipas matapos namin umakyat ng bundok. Naging masigla rin ang kilos ng matanda na pinagtataka naming lahat. Kinakain din nito ang mga pagkain na alam niyang bawal sa kanya. Dahil ang sabi niya, malapit na siya mamatay, totoo nga. Ngayon ay wala na itong hininga.
Yakap ko si Rose na lumuluha habang si Dahlia malakas na umiiyak. Ang mga nurse at kasambahay namin ay tahimik na lumuluha sa tabi. Maldita pero mapagmahal ang donya, kaya hindi nakapagtataka na mahal ng lahat.
Bumitaw sa pagkakayakap sa akin si Rose na niyakap din ang panganay namin na anak. Nagbigay galang kami sa matanda na yumao, nauna si Rose na humalik sa pisngi at noo ni Donya Cecilia. Sumunod ako, si Dahlia at si Rowan.
Maging ang m
