22.BÖLÜM (DENİZ)
Yemyeşil bir tarlada açmıştım gözlerimi. Her yer öylesine güzeldi ki. Adeta bir cennet gibi. Dalga seslerini, martıların cıvıltılarını duyabiliyordum uzaktan. Ve o tüm zarafetiyle , bir melek gibi karşımdaydı. Omzundan aşağı dökülen kumral saçlarından yayılan o çiçek kokusunu alabiliyordum yine.
‘’Deniz, gelsene.’’
Nazikçe elini uzatmıştı. Aramızda birkaç metrelik bir mesafe vardı sadece. Ağır adımlarla yürüdüm ona doğru. Gülümsemesi, arkasında doğmakta olan güneş kadar sıcaktı en az. Yürüdüm... yürüdüm... Yürüdükçe yollar sanki daha da uzuyordu. O olduğu yerdeydi, ama bir o kadar da uzaklaşıyordu sanki benden. Adımlarım daha da hızlanmıştı şimdi.
‘’Deniz...’’
Yollar bitmek bilmiyordu. Koşmaya başlamıştım. Aramızdaki mesafe bitiyor derken gittikçe açılıyordu adeta
