25.BÖLÜM (DENİZ)
‘’Annecim...’’ Dakikalardır tuttuğu gözyaşlarını salıvermişti ban sarıldığında. ‘’Çok canın yandı mı oğlum? Bak bana bakayım.’’
‘’Anne dur, dur lütfen.’’
‘’Deniz sen babana bakma oğlum. O öyle konuşur, esip gürler ama seni çok seviyor annecim. Emin ol. Hem abin de...’’
Yüzünü ellerimin arasına alarak uzunca baktım.
‘’Anne, beni herhangi bir şeye inandırmak zorunda değilsin. Kendini üzme, tamam mı? Ben böyle olabileceğini göze alarak geldim. Kendini hiçbir şey için suçlama. Söz ver bana.’’
Dolu gözleriyle baktı bana.
‘’Seni çok seviyorum Deniz. Seni her ne yaparsan yap, ne karar alırsan al, hangi yolda yürürsen yürü... Ben seni hep çok seveceğim. Arkanda olduğumu sakın unutma olur mu?’’
‘’Biliyorum annecim, gel buraya.’’ Sımsıkı sarıldım tekrar. Onun bu yaşat
