33.BÖLÜM (DENİZ)
Kontağı kapattığımda arkama yaslanıp gözlerimi yumdum. Şu an neden buradaydım hiçbir fikrim yoktu. Tek bildiğimse yollar beni buraya getirmişti ve sanırım bundan şikayetçi değildim.
Arabadan inmeden binaya baktım. Umarım gelişimi fazla garipsemezdi. Bina kapısını açık bulduğuma şükredip ağır ağır yukarı çıktım. Kapıya geldiğimde derin nefesimi bırakıp zili çalmak üzereyken içeriden gelen seslere dikkat kesildim.
‘’Bırak beni, canımı acıtıyorsun!’’
Cemre’nin endişeli sesini duyduğumda peş peşe zili çaldım, ama açan yoktu.
‘’Defol dedim sana buradan! Rahat bırak beni!’’
Zili çalmayı bırakıp kapıyı yumruklamaya başladığımda sesler gittikçe yükseliyordu.
‘’Cemre! Cemre aç kapıyı! Benim Deniz! Cemre!’’
Kapıyı yumruklamaya devam ederken bir an için sertçe açıldığı
