37.BÖLÜM
DENİZ’İN ANLATIMINDAN DEVAM
Kapının açılmasıyla birbirimizden uzaklaştık. Eylül’ün meraklı bakışları ikimizin arasında gidip gelirken hafifçe boğazımı temizledim.
‘’Hoş geldin Eylül.’’
‘’Hoş bulduk da... Ben... bir şeyi mi böldüm şu an?’’
‘’Yok, yani ben tam çıkıyordum. Cemre beni uğurluyordu.’’
‘’Ee evet, uğurluyordum. O zaman... sonra görüşürüz.’’
Hafifçe gülümseyip göz kırptım. ‘’Görüşürüz.’’
Evden çıktığımda kızarmış yanakları ve Eylül’e yapacağı açıklamayla onu baş başa bırakmıştım. Arabaya bindiğimde çalan telefonumla bakışlarım ekrana kaydı. Derin nefesimi bırakıp telefonu açtım.
‘’Efendim Sanem?’’
‘’Deniz...’’
Sesi titrediğinde kaşlarım merakla çatıldı. ‘’Sen... iyi misin?’’
‘’Deniz biraz konuşabilir miyiz? Lütfen...’’
‘’Tamam, konuşalım. Dinliyorum
