14. BÖLÜM (DENİZ)
Güneşin camdan ılık ılık yüzüme vurmasıyla açmıştım gözlerimi. Duvardaki saate baktım, 8’e geliyordu. Gözlerimi ovuşturup ayılmaya çalıştım.
‘’Acaba uyuyor mudur?’’ diye düşünürken yanı başımda beni izlerken bulmuştum onu. Uyandığımı görünce bakışlarını kaçırmıştı hemen. Ürkütmemek için yavaşça doğruldum.
‘’Günaydın, çok oldu mu uyanalı?’’
‘’Pek sayılmaz.’’
‘’Rahat uyuyabildin mi?’’
‘’Evet, umarım sende rahat uyuyabilmişsindir burada.’’
‘’Merak etme. En az senin kadar rahat uyudum bende,’’ diye rahatlatmaya çalıştım onu sırtımın ağrısını görmezden gelirken.
‘’Ben... teşekkür ederim. Sen olmasaydın...’’
‘’Teşekkür edeceğin bir şey yok. Yapmam gerekeni yaptım sadece. Düşünme bunları sen.’’
‘’ Sen iyi misin?’’ diye sormuştu endişeyle.
‘’İyiyim, neden?’’
‘’Kolun..
