18. BÖLÜM(DENİZ)
Arabayı otoparka park edip, hızla yattığı kata çıktım. Odasının önüne gelince derin bir nefes alarak kapıyı tıklatıp içeri girdim. Boştu. Bomboştu.
‘’Affedersiniz, kimi aramıştınız acaba?’’
Hemşirenin bana seslenmesiyle bankoya yöneldim.
‘’Özür dilerim, ben... Ben Cemre hanımı arıyordum. Bu odada kalıyordu ama...’’
‘’Kendisi bu sabah taburcu oldu.’’
‘’Öyle mi?’’ Sıkıntılı bir iç çektim. Elimde telefon numarasından başka bir şey yoktu, o da sabahtan beri kapalıydı.
‘’Deniz Bey?’’
‘’Merhaba hocam.’’
‘’Nihayet. Sizi görmek ne güzel. Bileğiniz için geldiniz sanırım? ‘’
‘’E..evet. Bende sizin yanınıza gelecektim.’’
‘’Buyurun odama geçelim.’’
Birlikte odasına geçtiğimizde sedyeye oturdum. Artık şu lanet bandajdan kurtulmayı umuyordum.
‘’Pansumanlarınızı düzenli ola
