Chapter 42.
Zayn's POV
Nakatayo pa rin ako ngayon dito sa labas. Halos mangangalahating oras na nga yata akong nandito, hindi kasi ako makapasok-pasok sa bahay. Ipinarada ko na naman ang kotse sa tapat ng bahay pero wala pa ring lumalabas para pagbuksan ako ng gate. May susi naman ako pero sa ngayon, mukhang hindi ko mailulusot nang maayos ang susi ko sa tamang butas. Hindi rin naman ako makapagdoor bell. Nung bumusina na ako dapat may bumukas na ng gate pero wala namang nagbubukas. Sinasadya ba nila 'to? Siguro nga... hay. Ano ba namang buhay 'to.
Palakad-lakad lang ako dito sa tapat ng bahay namin. Buti na lang talaga at nakakain na ako ng dinner sa labas pero hindi ko naman kasama n'on si Trisha. Pakiramdam kong hindi ako makakakain nang maayos kung kasama ko siya. Pinagpahinga ko na
