ตอนที่ 1. แก็งวิศวะ

1036 Words

วายุ เวหานนท์ ลอว์ พระเอก ทายาทมาเฟียลำลับที่ 2 ปี 4 วิศวกรรมศาสตร์ สาขา วิศวกรรมเครื่องกล หัวหน้าสายรหัส ฉายาในคณะ: “Bad Evil” นิสัย:โ หด ดุ หน้านิ่ง เย็นชา คำพูดเชือดเฉือนแบบไม่ต้องขึ้นเสียง กวนส้นตีนแบบสุภาพ (ยิ่งทำให้โมโห) ไม่ค่อยยิ้ม แต่ถ้ายิ้ม = มีคนซวย จุดอ่อน: แพ้คนไม่กลัวเขา บุคลิกเวลาอยู่กับคนอื่น “มีปัญหาหรืออยากมีเรื่อง?” บุคลิกเวลาอยู่กับนางเอก “กล้าเถียงพี่อีกคำเดียว ลองดูสิ” แก็งเพื่อนพระเอก นะโม แทนไท โซ่ กระทิง นางเอก เชอรีน ปี 1 วิศวกรรมศาสตร์ สาขา วิศวกรรมอุตสาหการ เด็กกิจกรรม ร่าเริง พลังล้น นิสัย: สดใส ปากไว คิดไว ตอบไว ไม่ชอบความอยุติธรรม กล้ากวนรุ่นพี่แบบไม่ตั้งใจ จุดอ่อน ใจเต้นแรงเวลาโดนวายุมองนิ่ง ๆ ประโยคประจำตัว “รุ่นพี่ทำหน้าดุแบบนี้ เพราะหล่อไม่สุดหรือเปล่า?” แก็งเพื่อนนางเอก แตงกวา เนเน่ ใบหม่อน เช้าอันเงียบสงบของ คฤหาสน์เวหานนท์ ลอว์ แสงแดดอ่อนลอดผ่านกระจกบานสูงตกกระทบโต๊ะอาหารยาวกลางห้อง กลิ่นกาแฟหอมเข้มลอยคลุ้งไปทั่วบรรยากาศ ที่หัวโต๊ะ เซบาสเตียน เวหานนท์ ลอว์ เจ้าของอำนาจตัวจริงของตระกูล นั่งจิบกาแฟอย่างสุขุม สายตาคมกริบไล่อ่านข่าวในแท็บเล็ตอย่างเงียบ ๆ ถัดมาไม่ไกลชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทกำลังนั่งพิงเก้าอี้อย่างสบาย ๆ มือหนึ่งเลื่อนอ่านข่าวในแล็ปท็อป วินเซนโซ่ เวหานนท์ ลอว์ มาเฟียลำดับหนึ่งแห่งฮ่องกงและทายาทคนโตของตระกูล ทันทีที่ได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากชั้นบน ทำให้สองพ่อลูกหยุดการกระทำทุกอย่างและหันไปมองคนที่กำลังเดินกึ่งวิ่งตามทางเดิน ชายหนุ่มร่างสูงเดินลงบันไดมาในชุดเสื้อยืดสีดำกับกางเกงยีนส์ธรรมดา และมีเสื้อช็อปพาดไว้ที่ไหล่ ผมยุ่งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งตื่น ทันทีที่เห็นภาพนั้น วินเซนโซ่ก็เงยหน้าจากแล็ปท็อปก่อนกระตุกยิ้มมุมปากอย่างอดไม่ได้ “พ่อดูสิ…” เขาพูดเสียงเรียบแต่แฝงความขำ“นี่นะเหรอสภาพของมาเฟียลำดับสองของตระกูล” ชายหนุ่มที่เพิ่งลงบันไดมา…ชะงักเล็กน้อย วายุ เวหานนท์ ลอว์ เลิกคิ้วนิด ๆ ก่อนถอนหายใจ “ผมบอกแล้วว่าผมไม่ได้อยากเดินตามรอยพ่อกับพี่” เขาหยิบกุญแจรถที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมา “วันนี้เปิดเทอมวันแรก” วายุหันหลังเดินออกไปทางประตู “จะไปเหล่สาว ไม่อยากไปสาย” ประตูคฤหาสน์ถูกเปิดแล้วปิดลงอย่างรวดเร็ว ความเงียบกลับมาอีกครั้งในห้องอาหาร เซบาสเตียนวางถ้วยกาแฟลงเบา ๆ ก่อนส่ายหน้าเล็กน้อย ส่วนวินเซนโซ่ก็หัวเราะในลำคอ “ลูกชายพ่อคนนี้…” เขาพูดพลางพิงพนักเก้าอี้ “ไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังหนีอะไรอยู่” เซบาสเตียนเพียงมองไปทางประตูที่ปิดสนิท แววตาคมเข้มฉายแววครุ่นคิด “สักวันหนึ่ง” เขาพูดช้า ๆ “มันจะหนีไม่ได้ เพราะเลือดของ เวหานนท์ ลอว์ ไม่เคยปล่อยใครหลุดออกจากเส้นทางนี้ไปได้ง่าย ๆ. “ เช้าวันเปิดเทอมวันแรกของคณะวิศวกรรมศาสตร์ ลานจอดรถหน้าคณะเต็มไปด้วยเสียงรถและนักศึกษาที่กำลังวุ่นวาย เชอลีนหมุนพวงมาลัยรถเก๋งของตัวเองอย่างเก้ ๆ กัง ๆ “โอ๊ย รถเยอะชะมัด” เธอบ่นกับตัวเอง เพื่อน ๆ ในรถหัวเราะ “นี่วันแรกนะเว้ย แกขับดี ๆ” แตงกวาเตือน “รู้แล้วน่า” ยังไม่ทันพูดจบ โครม!! เสียงชนดังสนั่นลานจอดรถ รถเก๋งของเชอลีนชนเข้ากับ บิ๊กไบค์สีดำคันใหญ่ จนมันเอียงเกือบล้ม “เชี่ยยยยย!” แตงกวาร้อง เชอลีนรีบดับเครื่องแล้วเปิดประตูลงไป “ใครขับรถแบบนี้เนี่ย!” เสียงฝีเท้าหนัก ๆ เดินเข้ามาใกล้ ผู้ชายร่างสูงในเสื้อช็อปวิศวะปีสี่ถอดหมวกกันน็อกออกช้าๆสายตาคมดุ เหลือบมองรถตัวเองก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองคนชน บรรยากาศรอบลานจอดรถเงียบลงทันที หนึ่งในนักศึกษาปีสองกระซิบกับเพื่อน “เฮ้ย…นั่นพี่วายุ” เชอลีนยังไม่รู้เรื่องอะไรก็รีบพูดทันที “รถพี่จอดขวางเองนะคะ!” วายุจ้องเธอนิ่ง “น้องปีหนึ่ง?” “แล้วไงคะ” เพื่อน ๆ รอบข้างถึงกับสูดลมหายใจแรง ใคร ๆ ก็รู้ว่า วายุ เวหานนท์ คือคนที่ไม่ควรหาเรื่องที่สุดในคณะนี้ วายุเดินเข้ามาหยุดตรงหน้าเธอ “ชื่อ ? ” “เชอลีนค่ะ ไม่ใช่จำเลย” มุมปากเขากระตุกขึ้นเล็กน้อย “ดี” เขาก้มดูรอยขีดที่บิ๊กไบค์ของตัวเอง ก่อนพูดเสียงเรียบ “จำชื่อไว้แล้ว” เชอลีนกอดอก “จะให้จ่ายค่าซ่อมก็พูดมาตรง ๆ สิคะ” เพื่อนปีสี่ที่ยืนอยู่ข้างหลังเริ่มหลุดขำ วายุเงยหน้าขึ้นอีกครั้งสายตาที่มองเธอเปลี่ยนไป ไม่ใช่ความโกรธ แต่เป็นความสนใจ “ค่าซ่อมไม่ต้อง บ้านพี่ไม่ได้ขัดสนขนาดนั้น” เขาพูดช้า ๆ “แต่ปีหนึ่งอย่างเธอ…ต่อไปนี้อยู่ในสายตาพี่แน่” เชอลีนย่นจมูก “อ๋อ จะหาเรื่องเหรอคะ” วายุเอียงคอนิด ๆ “เปล่า พี่แค่จะดูว่า…เธอกล้าปากดีแบบนี้ได้อีกกี่วัน” “แล้วยังไงคะ เริ่มวันนี้เลยไหม ? ” ซีลีนเท้าเอวถามอย่างเอาเรื่อง “หืออ...อยากมีเรื่อง จะเอาวันนี้เลยเหรอได้จัดให้” วายุพูดจบก็ล้วงโทรศัพท์ในกระเป่ากางเกงขึ้นมาและถ่ายรูปรถเขาและเธอ “ตั้งใจฟังนะเด็กน้อย ตรงนี้ที่จอดมอเตอร์ไซค์ เห็นเส้นแบ่งเขตไหม มอไซค์พี่จอดในช่องจอดเรียบร้อยไม่ล้ำเส้นสักนิด แต่รถหนู...” วายุเว้นช่วงไว้เพียงนิด และยักคิ้วให้เชอลีนดูในสิ่งที่เธอทำ “รถหนูมาชนพี่เองนะ ถ้าอยากมีเรื่องเดี๋ยวพี่ไปแจ้งความก็ได้จะได้จบ ๆ มีใบขับขี่ไหม ถ้ามีก็แค่โดนยึด ถ้าไม่มีก็หนักหน่อยนะน้องนะ แต่อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน เพราะน้องเริ่มก่อน !! ”

Free reading for new users

Scan code to download app

App Store Google Play

Facebookexpand_more