หลังเกมจบ เชอลีนกำลังจะเดินกลับไปนั่งพีทก็เดินมาหาอีกครั้ง
“น้องเชอลีนครับ”
เธอหันไป “คะ?”
พีทยิ้ม “เย็นนี้ไปดูดาวกันไหม” เขาพูดต่อ “พี่อยากคุยกับน้อง”
ยังไม่ทันที่เชอลีนจะตอบเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นข้างหลัง
“เธอไม่ว่าง” วายุเขายืนอยู่ตรงนั้น พีทเลิกคิ้ว
“น้องเขายังไม่ได้ตอบเลย”
วายุพูดเรียบ ๆ “ผมตอบแทนมีปัญหาไหม ?” บรรยากาศเริ่มตึง
เชอลีนรีบพูด “เอ่อ…หนูต้องช่วยเพื่อน” พีทมองทั้งสองคนครู่หนึ่ง
ก่อนยิ้มบาง ๆ “งั้นไว้วันหลัง”
“ทำไมพี่วายุชอบยุ่งเรื่องของหนูจัง” เชอลีนถามด้วยความโมโหแต่ยังไม่ทันที่วายุจะตอบอะไร ผู้หญิงปีสามคนเดิมก็เดินมาหาวายุอีกครั้ง เธอเอาน้ำมาให้
“เหนื่อยไหมคะ นี่น้ำค่ะพี่วายุ”
วายุรับมา “ขอบคุณ” เชอลีนที่เห็นเหตุการณ์จู่ ๆ ก็รู้สึกหงุดหงิดเธอลุกขึ้นเดินไปทันที แล้ว… คว้าแขนวายุ วายุหันมามองอย่างแปลกใจ เชอลีนพูดเร็ว ๆ
“พี่ต้องไปช่วยหนูยกของ”
วายุเลิกคิ้ว “ตอนนี้?
