เสียงดนตรีในผับยังคงกระหึ่ม แสงไฟสาดไปทั่วฟลอร์เชอลีนยกแก้วขึ้นดื่มไปไม่กี่อึก ก่อนจะขมวดคิ้วเล็กน้อย
“เป็นอะไรหรือเปล่า” ใบหม่อนถาม
เชอลีนยิ้มฝืน “ไม่รู้สิ…เหมือนจะมึนนิดหน่อย”
เนเน่หัวเราะ “แกดื่มไม่เก่งเอง” แตงกวาพยักหน้าเห็นด้วย
แต่เชอลีนเริ่มรู้สึกว่าโลกมันหมุนแปลก ๆ ภาพตรงหน้าเบลอเล็กน้อย เธอเลยลุกขึ้น “เดี๋ยวไปห้องน้ำก่อนนะ”
พีทยิ้มทันที “ตามสบาย”
เพื่อน ๆ ของเธอยังคงดื่มและคุยกันต่อ ไม่ได้เอะใจอะไรเชอลีนเดินออกจากโต๊ะ พยายามเดินให้ตรง แต่ฝีเท้ากลับโคลงนิด ๆ
อีกฝั่งของผับ
วายุเดินตามออกมาสายตาเขาจับจ้องแผ่นหลังของเชอลีนไม่วางกระทิงขมวดคิ้ว
“มึงจะไปไหน”
วายุพูดสั้น ๆ “ไปหาเชอลีน พวงมึงจัดการทางนี้บอกสาว ๆ กลับก่อนก็ได้เดี๋ยวไงกูโทรหาอีกที” โซ่เห็นสายตาของเพื่อนก็เริ่มรู้สึกไม่ดี
ทางเดินด้านนอกผับ
เชอลีนกำลังจะเลี้ยวไปทางห้องน้ำ แต่จู่ ๆ มือของใครบางคนก็คว้าแขนเธอไว้ “ไปท
