ตอนที่ 27. เส้นบาง ๆ ของความอดทน 2. (nc)

1400 Words

วายุประกบริมฝีปากกับเชอลีนเขาส่งลิ้นร้อนตวัดไปทั่วช่องปาก ทั้งสองจูบปากกันเสียงดังจ๊วบจ๊าย มือหนาของวายุเลื่อนไปที่เนินอวบอั๋น ก่อนจะใช้นิ้วเขี่ยไปที่จุดที่ไวต่อสัมผัส เชอลีนถึงกับชะงักและหยุดโยก “อืออ พี่วายุ มันทรมานนะแบบนี้” เชอลีนพูดด้วยน้ำเสียงที่ขาด ๆ หาย ๆ เพราะไม่เพียงแค่เขาจะกดและเขี่ย หากแต่วายุยังขยี้มันอย่างเร็ว “อืออ พี่วายุ ไม่ไหวแล้ว..ซี๊ดดด อ่า” “เป็นอะไรคะที่รัก ” วายุถามและก้มลงไปดูดสองเต้าสลับกันไปมา “สะ สะ เสียว...เสียวรูค่ะพี่วายุ อือออ” “ขยับออกและคลานเข่าหน่อยที่รัก” วายุพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าไม่ต่างกัน เชอลีนทำตามอย่างว่าง่าย ไม่นานวายุจับท่อนเอ็นของเขาสอดเข้าไปทางด้านหลังทีเดียวจนมิดลำ ปึก !! “อ๊ะ เสียว..และมันลึกมาก ค่ะ อือออ พี่ วายุ...” วายุไม่ฟังเสียงของเชอลีนเขากระแทกท่อนเอ็นรัว ๆ ปึก ปึก ปึก อ๊ะ อ๊ะ อะ...สองเต้าของเชอลีนสั่นสะเทือนตามจังหวะกระแทกส

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD