แสงแดดอ่อน ๆ ลอดผ่านผ้าม่านสีเทาของคอนโดหรูภายในห้องเงียบสงบ เสียงแอร์เบา ๆ ดังเป็นจังหวะ เชอลีนค่อย ๆ ขยับตัวเปลือกตาหนักอึ้งค่อย ๆ เปิดขึ้น ภาพแรกที่เห็นคือเพดานสีขาวสะอาด เธอนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนที่ความทรงจำเมื่อคืนจะค่อย ๆ ไหลกลับมา
ผับ แก้วเหล้า ความมึนงง รถของวายุ และหลังจากนั้น…
หัวใจเธอเต้นแรงทันที เชอลีนรีบลุกขึ้นนั่งผ้าห่มเลื่อนลงเล็กน้อยเธอก้มมองตัวเองแล้วหน้าแดงขึ้นมาทันที
“โอ๊ย…” เสียงเธอเบาแทบเป็นกระซิบก่อนจะรีบดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมตัว ขณะเดียวกัน ประตูห้องก็เปิดออกวายุเดินเข้ามาเขาเพิ่งอาบน้ำเสร็จ เสื้อยืดสีดำกับกางเกงวอร์มทำให้เขาดูสบาย ๆ แต่ก็ยังคงมีออร่าความอันตรายแบบเดิม พอเห็นเชอลีนตื่นแล้วเขาก็ยิ้มมุมปากเล็กน้อย
“ตื่นแล้วเหรอ”
เชอลีนรีบหลบสายตา แก้มแดงจัด “หนู…” เธอพูดไม่ออก
วายุเดินมานั่งที่ขอบเตียง ก่อนจะมองเธอนิ่ง ๆแล้วพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง
“ไม่เป็นไร” เชอลีน
