หัวใจละเหี่ยมาพร้อมกับความเป็นห่วง เขายังก้าวเดินแม้ขาคู่จะอ่อนแรง
เหตุผลที่แท้จริงของเธอคืออะไร.. คือการจบเรื่องนี้ด้วยตัวเธอเองอย่างนั้นนะหรือ?
ไม่สนสงครามจะเกิดใช่ไหม?
ไม่สนว่าตัวเองจะตาย?
ไม่สนว่าใจใครจะขาดสะบั้นลง?
ขอเพียงน้องสาวต่างแม่มีชีวิตรอด.. แค่นั้น?!
“ให้ตายเถอะ”
เสียงถอนลมหายใจ พร้อมดวงตาคมกริบข้างในมีพื้นที่แดงก่ำเหลือบมองไปยังกระจกทึบ ซึ่งภายในนั้นมีหัวโขนที่เหนือหัวโขนอาศัยอยู่ โดยมีอีกห้องหนึ่งมีระบบนิรภัยหนาแน่นอีกที และเดาว่าเธอคงจะอยู่ในนั้น
“กับเขาเราหมดโอกาสร้องขอนะเลียม สิ่งที่ลูกควรทำคือยินดีกับมันซะ”
ความเจ็บปวดไม่ได้มีแค่นั้น หากต้องเห็นภรรยาตนถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวน แต่มันคือการที่เขาจะต้องเล่นละครตบตา แสร้งทำเป็นยินดีที่เธอถูกจับมาให้องค์กรตายใจ แน่นอนมันจะต้องสมจริงโคตรจะสมจริงจนรางวัลนักแสดงชั้นเยี่ยมสลักชื่อ
ในสมองถูกความสงสัยกระทบ ใคร่รู้คำตอบเพร
