Yaz
Benim dünyam iki dudağımın arasında şekillenirdi. Bu kibir örneği veya şımarık bir kızın hava atacağı kelimeler olarak görülmemeliydi. Annemin kucağında büyüyememiştim ölüm bizi ayırdığında bir kaç günlük bir bebektim. Beni kucağında her bir göz yaşıma dünyaları seren babam büyütmüştü. O koca adam kendi elleriyle giydirmiş yedirmiş her daim yanımda olarak beni asla yalnız bırakmamıştı. Büyüdüğümde de işler böyle gelişmiş ne istersem ayaklarımın dibine serilmişti. Babamın çfevresi camiası farklı olmasına rağmen bir kere bile kişiliğime ve giyimime karışmayan adam tarafından büyütüldükten sonra Mahsun gibi bir adamın yanında kendimi gerçek anlamda idare etmeye çalışmıştım. Fakat bir yere kadar kendimi tutacağımı fark ettiğim gün beni arabanın içinde ucuz bir fahişe gibi becerdiği gün
