CHAPTER 25: THE VISIT
Hindi ko mapigilan na pagmasdan siya habang nagmamaneho. Katulad kaninang umaga ay wala pa rin itong imik. Halata rin sa mukha niya ang lungkot na hindi ko alam ang dahilan.
I'm just watching him and every time he will look at me, I will look to my phone that I'm holding. Nagkukunwari na hindi siya tinitignan.
I'm just wondering why he look like that?
Is something wrong?
Did something happen?
"May gusto mo ba kayong ipagawa, ma'am?"
Natigilan ako sa pag-iisip nang marinig ang boses niya.
Tinignan ko siya ngunit nasa daan pa rin ang mga mata niya. Naramdaman niya yata na pinagmamasdan ko siya.
Pinatay ko ang cellphone saka umaayos ng upo.
"Uhm... well..."
How can I ask him?
Or should I ask him?
But why? For what?
Whatever!
"Nothing..." bulong ko saka tu
