CHAPTER SEVEN: JUST DRIVE
1141 Words
JUST DRIVE
Mabilis na lumipas ang mga araw. Hirap na hirap akong gumawa ng excuse tuwing nagkikita kami ni Yiago habang kasama ko sina Jecel at Rose. I really did some white lies everytime our path crossed. Wala nga atang araw na hindi kami nagtagpo.
"Manang, umalis na po si dad?" tanong ko nnag bumaba ako ng kwarto. It's saturday kaya medyo late na ko bumangon.
Napahinto si Manang sa paglalagay ng pinggan sa mesa at napatingin sa gawi ko.
"Oo, anak, nagmamadali nga, e."
Umupo ako. "Bakit daw?"
Nagkibit-balikat ito. "Hindi ko rin alam. Hindi ko na natanong, nagmamadali kasi."
Tumango nalang ako. I will text him nalang later.
"Ano pong breakfast?"
"Nagluto ako ng fried rice tapos hotdog. May gagawin ka ba ngayon?"
I fork the hotdog and took some bite before I shook my head. "Wala naman po. Bakit?"
"Mamamalengke sana kasi ako pero marami kasing labahan," pahayag nito.
I nodded while listening to her.
"Baka pwedeng ikaw nalang muna ang mamalengke. Okay lang ba, hija?"
Napaisip ako. Wala naman akong ibang gagawin. And nakakabore na rito sa bahay so I think it's a good idea.
I nodded again. "Okay lang po. Wala rin naman akong gagawin."
She smile. "Hay, salamat. Nilista ko na naman ang mga dapat bilhin. Ibibigay ko nalang sa 'yo mamaya. Isama mo nalang si Yiago para matulungan ka niya sa pagbubuhat."
"Yes po. Pasabi nalang sa kaniya, uhm, maybe 9 aalis na kami."
"O, sige, kumain ka na."
Tinapos ko ang almusal at naghanda para makaalis. Manang gave me the list. Medyo marami-rami pero andyan naman si Yiago para magbuhat so we'll buy this all.
Pumasok ako ng sasakyan nang makapagpaalam na ako kay Manang. Of course, Yiago's already inside.
"Alis na po tayo, ma'am?"
Tumango ako saka nagseatbelt.
We left the house. Katahimikan ang namayani sa aming dalawa.
Nang huminto ang sasakyan, napatingin ako sa gawi niya at saka ko lamang napansin na hindi ito naka usual attire niya. Simpleng puting tshirt at pants lang saka nakaslipper.
Six days already since the day he became my personal driver. At sa loob ng anim na araw na iyon ay wala pa kaming pormal na pag-uusap. Always going to school and going home lang kami nag-uusap. Wala rin naman kaming pag-uusapan that's why.
We reached the grocery store. Pagkalabas ko pa lang ng sasakyan ay hindi ko na maalis ang ngiti sa labi. Halos lahat kasi ng nasasalubong ko ay kilala ako. I mean, they know dad that's why they know me. Ngunit hindi pa rin nawawala ang hate na comment sa mga iilang tao. I ignored them like how I did everytime I heard their harsh comments.
"Ma'am, kuha po ako ng cart."
Tumango ako.
Tumakbo siya sa kinalalagyan ng mga cart at kumuha ng isa saka bumalik sa 'kin. We start to roam around.
Medyo nauna ako sa kaniya habang siya ay nasa likod ko at tulak-tulak ang cart. Una kaming pumunta sa mga gulay. I'm the one who pick the list vegetable pero dahil tagalog ang ibang gulay ay hindi ko alam masiyado ito. Kaya I ask Yiago.
"Uh, what's talong?"
Natawa siya bigla.
"Why?!"
Umiling ito pero halatang pinipigilan ang tawa. "Talong?"
"Yeah."
"That's eggplant."
I nodded and pick the eggplant. I didn't know that's eggplant is talong in tagalog.
"Uh, last one, what's pipino?" I don't know if I pronounced it correctly.
Ganoon pa rin ang reaction niya nang itanong ko ito. Really, what's wrong with this guy?!
"Pipino? It's Pi-pi-no." He said, correcting my pronunciation
"Yeah, pipino." Shocks, I said, pip-ino.
"Cucumber."
Umirap ako nang nakangiting sinagot ako nito. I picked the cucumber at nilagay sa cart.
"Sa meat tayo."
Naglakad kami papunta sa mga meat. Medyo hindi ko gusto ang amoy. Bungad pa lang ay napaatras na ako. Hindi namaj nakaligtas ang bulong ng lalaki na nasa likod ko. I heard he murmur something but I didn't get what it is.
It took 2 hours befofe we finished our grocery. Sa wakas ay nasa counter na kami.
"Next," I heard the girl said.
Umalis ang nasa unahan ko. Ngumiti ako sa cashier nang nakangiting tumingin ito sa akin.
"Good day, ma'am."
I smiled at gesture Yiago to put down our groceries. Mga 20 minutes din siguro bago kami natapos.
"Carry them." I commanded.
"Yes, Ma'am."
Naglakad na kami palabas ng grocery. We were about to go to the park where thr car is, when someone called him.
"Yiago!"
Even that's not my name, I look to the direction where the voice came. At tama ang hinala ko, sa babae nga ang boses na iyon. Maliit na babae ang tumakbong lumapit sa amin habang nakatingin kay Yiago. Si Yiago naman ay nakatingin lang dito habang hawak ang mga pinamili namin.
"Uy, kumusta na? Tagal na rin na 'tin hindi nagkausap, ah?"
"Claire, ikaw ba 'yan?"
Lalong napangiti ang babae.
"Ito naman parang hindi ako kababata." Hinampas pa nito nang mahina sa braso si Yiago.
Childhood friends, huh?
I look at her from head to toe. Hmm... Maganda. Pero mas maganda ako.
"Uy, ikaw pala 'yan. Mas lalo kang tumangkad at... gumanda."
Umirap ako. Parang labas sa ilong iyong pagsabi ng maganda.
"Ito talaga hindi na nagbago, bolero pa rin!"
Umirap ulit ako. Bakit nakikita ko si bruhang Ella sa kaniya.
Magsasalita pa sana si Yiago pero sumingit na ako.
"Hey, I'm going to the car." I said then without waiting for his answer I took a step away from them.
"Ah, mauna na ko, Claire, kasama ko kasi yong boss ko."
Hindi ko na narinig ang pagsagot ng Claire daw dahil narating ko na ang sasakyan. I went in and get my phone.
Sunday bukas, wala na naman akong gagawin. Ano kayang magandang gawin? Papuntahin ko kaya sila Jec bukas? Hmm, baka busy sila.
Napitlag ako nang biglang bumukas ang pinto ng sasakyan at pumasok si Yiago sa driver's seat.
"Hey!" Ani ko dahil sa gulat. "You scared me."
"Ha?" Gulat na anito. "Ah, e, sorry." Pilit na ngumiti ito.
I rolled my eyes. "Nevermind. Let's go. Im tired."
Pinatunog niya ang sasakyan saka kami umalis sa parking lot. I'm busy in my phone when he suddenly spoke up.
"Kababata ko 'yon."
Naguguluhan na tumingin ako sa kaniya. "Who are you talking to?"
Tumingin ito sa maliit na salamin para tignan ako.
"Sabi ko, kababata ko 'yon."
Naguluhan pa rin ako. "Who? Me?"
Ngumiti ito. "Hindi.'Yong babaeng kanina sa parking lot. Claire pangalan niya. Kababata ko rin."
"And the hell I care?" Pagtataray ko. Wala naman kasi talaga akong pake.
Umiling ito. "Wala lang sinasabi ko lang."
"I don't who she is and what's your relationship with her, duh!"
Natawa ulit ito.
"Just drive!" galit kong utos. Parang nang iinsulto kasi ang tawa niya. "Crazy." bulong ko.
___
DB
- Writer
