CHAPTER 10: WITH SOMEONE
1284 Words
CHAPTER 10: WITH SOMEONE
"IKAW?!"
"What's the meaning of this?! Oh my! Did I see him right hee in your house?!" Hindi makapaniwalan na saad ni Jecel saka tumingin sa akin.
Napapikit ako. Dali-dali akong bumaba then stood between them.
"I-I, ah, let me explain, okay?"
Tinignan ako ni Jecel saka tumingin kay Yiago, hindi makapaniwala ang mukha niya. Si Rose naman ay nakatulala lang Yiago na para bang may multo na nakita.
Hinarap ko si Yiago.
"What are you doing here?" hindi ko naiwasan na taasan siya ng boses.
Napakamot ito sa ulo. "A-ah, ma'am..."
"Go!" Tinuro ko nag gawing pinto. "I will call you later."
Pero hindi siya gumalaw sa pwesro niya. Kaya pinanlakihan ko siya ng mata.
"I sadi go!"
"S-sige po, ma'am." He bow before he left.
Huminga ako nang malalim nang mawala siya sa paningin ko. Inayos ko ang sarili bago hinarap sila Jecel. Dahan-dahan akong naglakad sa kanila at hindi ko maiwasan na kabahan dahil sa mga hitsura nila.
"S-so, what are you doing here?" I ask. "M-May gagawin ba tayo?"
"Cut that, Eara," sabi ni Jecel. "Anong meron? Bakit nandito 'yon? Anong meron sa inyo?"
Umiling ako. "There's nothing between us, okay?"
"But why is he here? At gaano na siya katagal dito sa inyo?" tanong naman ni Rose.
"U-Uh, one week, I think."
"One week?!" gulat na sabi ni Jecel. "And you didn't bother to tell us? Parang no'ng nakaraan lang ay inaasar ka namin sa kaniya. And now, he's already here in your house. Please enlighten me, Eara."
"Okay, first let's sit down, okay?" I sit in front of them.
Umupo naman agad sila. Parehong naghihintay ng sasabihin ko.
"So, ganito 'yon, the day we saw him in the shop when I got home, dad told me that Manong is not gonna be my driver anymore but he's son will take his position. And then when I woke up morning after that day, I saw him and that's only the time I've known that he's Manong's son."
"Wait, wait, so you're telling us that, that guy is your ex driver's son?" Jecel asked.
I nodded. "Yes, he is."
"What?!" Sigaw niya. "Hindi sila magkamukha."
Tinampal siya nang mahina ni Rose. "Bibig mo!"
Jecel whispered a sorry before ask me again.
"So, bakit mo tinago sa'min? Para kaming sira na tinataboy do'n tas personal driver mo naman pala."
"Yah, Eara, you should've told us para naman natigil agad namin, right?"
"Right." Ani Jecel.
"I'm a bit afraid, like that?" Naguguluhang sabi ko. "I don't know why I didn't tell you guys. Maybe I got to shocked too that's why I kept it secret with you."
"Pero at least ha may gwapo ka namang driver. Infairness!" kinikilig na sabi ni Jec.
I rolled my eyes. "Jec, stop it. Baka marinig ka."
"Ano naman? Totoo naman kasi. He's handsome kaya."
"Alam mo, te, feeling ko ikaw talaga may gusto diyan kay kuya, e," ani Rose.
"Huy, hindi, duh! I'm just supporting our friend, no! Napaka mo!"
"So, what are you doing here nga? Wala namang pasok, right?"
"Yeah, right kaya naisip namin nitong ni Jec na lumabas since baka pumasok tayo bukas may exam, edi at least na-enjoy na 'tin 'to."
"Oo nga! Let's go!" Tumayo si Jec. "And because we didn't bring our car, we will use yours. Let's go na! Let's enjoy this day!"
"Magpapalit mo na ak—"
"Wag na!" Hinila ako ni Jec bigla. "Let's go na! Rose bilisan mo!"
Lumabas kami ng bahay. Naunang tumakbo si Jec sa kotse. Pero nahinto siya nang makitang nasa loob si Yiago ng sasakyan. Habang naglalakad palapit, I can sse him observing the phone we bought. I think pinag-aaralan niya. Napangiti naman ako dahil sa mukha niya habang nakatutok sa cellphone.
Napahinto ito sa ginagawa nang katukin ni Jec ang window ng car. He immediately put down the phone and open the car. Then he look at me.
"S-sorry, ma'am. Aalis po ba tayo?"
"Yes, we'll throw these two." Tumawa ako nang agad akong harapin ni Jec kahit hindi pa ako tapos magsalita.
"Mawawalan ng kagandahan ang pilipinas kapag ginawa mo 'yan—"
But she didn't finish her sentence when Rose push her.
"Daming dada, aalis nalang, e."
Tumingin ako kay Yiago saka sumenyas na sumakay na. Tumango ito saka pumasok ng sasakyan.
Nagsiksikan kaming tatlo sa likod.
"Bakit ka ba kasi dito umupo?" angal ni Jec sa akin. "May upuan naman sa harap."
"We fit in naman," anas ko.
"Oo, te, sa sobrang fit na 'tin hindi na ko makahinga."
"Huwag ka kaaing huminga," ani Rose.
"Ewan ko sa inyo! Pinagtutulungan niyo ko lagi!" biglang sigaw niya.
Niyakap ko siya.
Halos mapuno nang kaingayan ni Jec ang buong sasakyan. Hindi siya tumigil sa kakawento kahit hindi naman namin alam ni Rose ang mga sinasabi niya.
We reach the mall. Agad kaming pumarada. Bumaba kaming tatlo, pinagbuksan pa kami ni Yiago.
"Kain muna tayo, nagutom ako bigla." Ani Jec habang inaayos ang suot.
"Ang daldal mo kasi," si Rose.
"Tse!"
Tumawa naman ako sa kalokohan nila. Hinarap ko si Yiago nang kalabitin niya ko.
"Hihintay ko na lang po kayo dito, ma'am. Anong oras po ba kayo matatapos?"
Sasagot na sana ako nang biglang lumapit sa amin si Jec.
"Sumama ka na. Baka gabihin pa kami, nabobore ka lang diyan—"
Agad siyang hinigit ni Rose palapit sa kaniya. "Gaga ka talaga. Ikaw ba ang amo niyan?"
"Bakit ba? Wala ka bang puso? He'll stay here wait for us, kawawa naman siya."
Doon natahimik si Rose saka ako tinigna.
"Okay lang ba?" tanong ni Rose.
Tumango. "No problem."
And that's what happen. We together with Yiago go inside the mall. Umikot-ikot kami. We enters a lot of stores but they didn't buy any. Todo angal si Jec na nagugutom pero siya ang nagyayaya na pumasok sa mga stores para tumingin-tingin.
We decided to eat to a restaurant not far away with the store we last went in.
"Grabe, nakakapagod na nakakagutom!"
Umupo si Jec tumabo naman si Rose sa kaniya. So, umupo kami ni Yiago sa harap nila.
"Ginusto mo 'yan," ani Rose.
"Dali order na tayo, I'm hungry!"
Siya na rin ang tumawag sa waiter. Agad kaming nagkaniya-kaniya ng order, hindi pa sana gustong kumain ni Yiago pero pinilit at tinakot siya ni Jec.
"Eara, ha, kapag hindi ito kumain tanggalin mo na sa trabaho," pananakot pa rin niya.
"Grabe ka naman, Jec. Wala ka bang puso?" ginaya ni Rose ang tono kanina ni Jec.
"Tse!" Bigla siyang tumingin kay Yiago. "By the way, fo you remember us?" she pointed herself and Rose.
Tumango naman si Yiago. "Opo, kayo po 'yong kasama ni ma'am no'ng unang bukas ng shop na pinagtatrabahuhan ko."
"Yes, that's us! Hirap kalimutan ng kagandahan namin, 'no! I know right!"
Natawa ako.
"Stop it, Jec."
"Edi stop. Ito naman hindi na mabiro."
We waited for the food to arrive. We talked somethings while Yiago was just listening to us. Sometimes, I saw him frok my peripheral version that's he's looking at me when I'm talking. He's looking to Jecel and Rose too when they're talking.
We ate and talk a lots. Hindi kasi maubusan si Jec nang sasabihin. Halos buong pagkain namin ay siya lang ata nag nagsalita. Until they went to bathroom. Naiwan kami ni Yiago.
"Nakakatuwa mga kaibigan mo, ma'am," aniya bigla.
"Yeah, right."
Natahimik na naman ulit kami. I'm about to get my phone when he talk again.
"Ah, ma'am, si sir 'yon, 'di ba?"
Inangat ko ang tingin sa kaniya. Saka ko sinundan ang tinitignan niya.
And my breath halt when I saw dad...
...with someone.
___
DB
- Writer
