CHAPTER 17: Sorry Huminga ako nang malalim nang huminto kami. We reached our house already. Hindi muna ako bumaba. Muli akong kinabahan at natakot lalo pa't alam konh galit si dad dahil sa nangyari kagabi. But he can't be blame me. Mayroon din siyang kasalanan. He hid it from me which cause me to react and feel like that. Though, I'm feeling guilty kasi ngayon lang kami nagkasagutan ni dad. "Samahan ko na po kayo pumasok, ma'am?" Tinignan ko si Yiago. I'm thankful that he helped me to feel ease. Medyo gumaan ko ngunit naroon pa rin ang kaba. Ngumiti ako ng pilit. "No need. I can do this. Thanks again." I said before leaving him. I take another sigh bago tinulak ang pinto at pumasok. "Ano bang gusto mo—" Naabutan ko sila dad na nasa couch habang magkayakap. Natigilan sila at napat

