Zilan, oldukça yoğun bir günün ardından kalması için verilen evine geldiğinde kesinlikle bir duş alıp yatması gerektiğini hissediyordu. Aslına bakacak olursa bunu tüm bedeni ile hissediyordu. Hatta bu hissini ona göz kapakları kapanacak, bedeni ayakta durmakta zorlanacak ve ayakları çok ama çok ağrıyacak şekilde hissettiriyordu. Gün boyu at bölmelerinde atları muayene ederek, sonrasında yerinde bir türlü durmayan tayların durumlarını kontrol ederek geçmişti. Bunun uzun zamandır bu kadar yorulmadığı için bitkinlik yarattığını anlıyordu. Fakat, uyumak yerine evinin penceresinde Dora denen yabaninin evinden çıkıp gitmesini bekliyordu. Kendine kalması için verilen evin ön verandasına açılan pencerenin önünden hemen karşısında duran eve bakıyordu. Tek bir ışık yoktu. Tüm ev zifiri karanlığa göm
