Zilan, bakışlarını birkaç saniye önce revirin kapısından girmiş ve ona sanki çok ama çok büyük bir hata yapmış eleman gözü ile bakan Yeliz’e aynı onun gibi olmasa bile umursamaz bir şekilde bakarak
“Sanırım konuşma bitmişti Yeliz Hanım. Bu konu ile ilgili konuşmalarınızın artık pek hükmü kalmadığı kanısındayım” diyerek karşılık verdiğinde Yeliz, bakışlarını daha sert ifadeye gömdü. Zilan karşısındaki bakışın normal bir bakış olmadığını ise anlayabiliyordu. Bu yenilgiye uğramış, öfkeli ve hırslı bir kötü kalbi olan kadın bakışıydı. İstediğini almayan ve planı bozulan bir kadının. Onun için Zilan duruşunu değiştirmedi. Hiçbir zaman duruşu değişmezdi. Eğer bir konuda haklıysa ve ona haksızlık yapılıyorsa genç kadının ne sesi ne bakışları ne de dik duruşu asla değişmez hatta buna bir de sert
