“Hadi kızım sen hazırsın. Şimdi git ve tam bir leydi gibi eğitimini ver” diyerek bembeyaz olan ve oldukça nazik görünen atı bölmesinden çıkararak Faruk’a verdi. Faruk orada çalışan bir elemandı ve oldukça iyi bir insana benziyordu. Sırıtarak ona baktı ve
“Benim kızım gerçek bir leydi’dir.” Diyerek atın başını okşadı ve onu çıkışa doğru götürürken, Zilan Derin bir nefes verdi. Tam bir saat aksi bir durum olmadığı sürece boştaydı ve tüm bedeninin girmiş olduğu tesirden çıkmak istiyordu. Zilan bir at değildi. Sinirlendiği zaman ya da strese girdiğinde koşmak ona iyi gelmezdi. Fakat, ata binmek oldukça iyi bir seçenekti. Bakışlarını asinin bölmesine çevirdi ve oranın boş olduğunu gördüğü esnada yüzünü buruşturdu. Muhtemelen onu alana çıkarmış ve kendi halinde takılması için bırakmışlardı. Ka
