“GOOD morning!” bati ni Maxene kay Daniel na nakayuko at aktong mag-iiwan ng bulaklak sa doorstep ng kanyang silid. Nabungaran niya ito pagbukas ng pinto. Sa loob ng halos dalawang linggo ay noon lang niya ito nahuling naglalagay ng bulaklak sa doorstep niya. Napatda ito nang makita siyang nakatayo roon. Manipis na pantulog lang kasi ang suot niya.
“Hi! Iiwan ko lang sana ‘to…” anitong hindi magkandatuto.
Yumukod siya at pinulot ang dalawang tangkay ng bulaklak sa harap nito. Kusa itong tumayo kasunod ng mga bulaklak. He seemed so tensed.
“Dalawa?” tanong niyang nakangiti habang sinasamyo ang mga puting rosas.
“Kahapon at ngayon. Hindi ako nakapagbigay sa’yo kahapon. Nagpunta kasi ako ng Isabela.”
“I see. An
