มือบางกำเสื้อบริเวณหน้าอกอัตโนมัติ ระหว่างที่รอคำตอบจากคนเบื้องหน้า แอบหวั่นใจนิด ๆ ว่าเขาจะขออะไรแผลง ๆ
“อะ...อะไร” คงไม่คิดทำมิดีมิร้ายหรอกนะ...พริมากลืนน้ำลายเหนียวลงคอ มือสั่นเล็กน้อยปิดความกลัวไม่มิด
“ระหว่างที่เธอขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยาของฉัน ต้องปฏิบัติตัวดี ๆ อยู่ในโอวาทก็พอ”
“แค่นี้?” เธอเบิกตากว้าง ตอนแรกคิดว่าเขาน่าจะเอาอะไรยาก ๆ เช่น ที่ดิน ส่วนแบ่ง หรือไม่ก็บริษัทของปู่ แต่ที่ไหนได้กลับเป็นเรื่องขี้ประติ๋ว
“ใช่ หรือเธอคิดว่าฉันต้องการอย่างอื่น”
“เปล่า อ๋อ! อีกอย่างแฟนของนายน่ะอย่าให้มายุ่งกับฉัน”
“แฟน?”
“ก็ยัยนกแก้วไง ชื่อโฉมอะไรนั่น”
“ฮ่าฮ่าฮ่า” จู่ ๆ เขาก็หัวเราะดังลั่น
“ขำอะไรของคุณ”
เวหาหยุดหัวเราะเมื่อได้ยินคำถาม ยกมือหนาวางบนศีรษะคนตัวเล็ก “นั่นน่ะไม่ใช่แฟนฉันหรอก ก็แค่แม่ค้าในตลาดที่มารับซื้อใบชาเท่านั้น”
“จริงเหรอ”
“อื้ม”
จู่ ๆ บรรยากาศเงียบฉับพลันจนได้ยินเส
