ในรถ
“กินเบียร์มันสนุกมากหรือไง ทำตัวเป็นผู้หญิงเที่ยวกลางคืนไปได้ ชอบเหรอให้ผู้ชายมองตาเป็นมัน พ่อแม่ไม่สั่งสอนหรือไงว่าไม่ควรไปเที่ยวแบบนั้น จะแต่งงานอยู่แล้วทำตัวให้เหมาะสมหน่อยสิ”
คำบ่นยืดยาวเป็นของคนขับ เวหาบ่นมาสักพักแล้วตั้งแต่ขับรถออกมาจากโรงเบียร์ ส่วนพริมาหลับใส่ แต่กระนั้นเขาก็ยังไม่ยอมหยุดบ่น เพราะรู้ว่าเธอแกล้งหลับ
และเป็นเธอที่ทนฟังไม่ไหวอีกแล้ว ลืมตาพึ่บหันไปมองคนบังคับพวงมาลัยทันควัน
“บ่นเป็นตาแก่ไปได้ นายก็แค่จะเป็นสามีฉัน ไม่ใช่พ่อสักหน่อยบ่นอะไรไม่ทราบ”
เอี๊ยด!
จู่ ๆ เขาก็จอดรถเข้าข้างทาง ก่อนจะหันไปหาร่างบางด้วยสีหน้าไม่พอใจเช่นกัน
“ถ้าเธอทำตัวดี ฉันจะบ่นไหมล่ะ แล้วเป็นไง? ถ้าเมื่อกี้ฉันไปไม่ทัน ไอ้เวรนั้นได้ตบเธอฟันหักไปแล้ว”
“เรื่องของฉันสิ ไม่เกี่ยวอะไรกับนายสักหน่อย”
“ทำไมจะไม่เกี่ยวก็เธอกำลังจะแต่ง...” เวหายังเอ่ยไม่จบ มือบางก็คว้าคอเสื้อเชิ้ตของเขาดึงมาหา
