จังหวะที่พริมากำลังถอดเสื้อ มีพนักงานคนหนึ่งขออนุญาตเดินเข้ามาพร้อมกับชุดเจ้าสาวอีกแบบ
“คุณเวหาให้เอาชุดนี้มาให้คุณผู้หญิงลองค่ะ”
“ได้ งั้นช่วยฉันใส่หน่อย”
“ค่ะ”
ชุดตัวใหม่เป็นแบบแขนกุดเผยให้เห็นผิวเนียนของผู้สวมใส่ ด้านหน้าปิดมิดชิดแต่ประดับด้วยไข่มุกเล็ก ๆ เรียงเป็นสายอย่างเรียบหรู กระโปรงยาวบานฟูฟ่องปิดไปถึงปลายเท้าคล้ายเจ้าหญิง
“สวยมากเลยค่ะ” พนักงานชมหลังจากที่พริมาสวมชุดเสร็จเรียบร้อย
“ไม่ว่าฉันใส่ตัวไหนก็สวยทั้งนั้นแหละ” เธอตอบอย่างมั่นใจ ก่อนจะรวบผมยาว ๆ มัดเกล้าขึ้นกลางศีรษะ แล้วเดินออกไปให้ว่าที่เจ้าบ่าวดู
ชายหนุ่มบนโซฟาถึงกับมองตาค้าง ยามเหลือบไปเห็นเธอก้าวออกมา ยิ่งชุดสะท้อนกับแสงไฟนีออนด้วยแล้วดูงดงามราวกับต้องมนตร์ไม่มีผิด คำพูดที่เขาเตรียมไว้หายไปหมดสิ้น เหลือเพียงรอยยิ้มอ่อนโยนและแววตาที่เต็มไปด้วยความหลงใหล
พริมายิ้มพิมพ์ใจเมื่อได้เห็นอาการของคนบนโซฟา “ฉันสวยใช่ไหม
