ทุกคนหันมามองเจ้าของเสียงแว้ดด้วยความตกใจ
“ที่นั่งอยู่แก่ ๆ ทั้งนั้น หัดทำตัวให้มันน่านับถือหน่อยสิ เห็น ๆ กันอยู่ว่าเวหามีเรื่องจำเป็นต้องออกจากงาน แทนที่จะให้กำลังใจเจ้าสาวแต่กลับนินทา ให้ตาย! รักษามารยาทกันเป็นไหม หรือต้องให้ฉันถอนหงอกแต่ละคนจะได้สำนึก”
แต่ละคนอึ้งในคำพูดของพริมา เห็นภายนอกหน้าตาหนิม ๆ เหมือนคุณหนู ไม่คิดเลยว่าปากคอเราะราย แถมยังส่งสายตาขู่ ทำเอาทุกคนเกรงใจ สมแล้วที่ได้แต่งงานกับเวหา คนมีอำนาจที่สุดในเชียงราย...
บรรยากาศกลับมาสงบ ทุกคนพากันแยกย้ายไปรับประทานอาหารที่ถูกจัดเตรียมไว้ สถานการณ์เหมือนจะดีขึ้น หากไม่มีใครบางคนมาจุดไฟโทสะให้กับเจ้าสาว
“อย่าเสียใจไปเลยค่ะคุณพริมา นายใหญ่เขาไม่ได้รักคุณจริงหรอก ดิฉันสงสารคุณนะคะ”
ขวับ!
พริมาหันหลังกลับมองเจ้าของเสียง นั่นเป็นสาวใช้คนที่มาเรียกตัวเวหาออกไปจากงาน แม้ที่ผ่านมาคนรับใช้จะดีกับนายหญิงคนใหม่ แต่ใช่ว่าในพวกนั้นจะไ
